Nesuđeni Ol-star predvodi “Ratnike” u pohodu na istorijski plasman

Nakon što smo napravili lijep uvod i predstavili sve ekipe iz grupe A, a lijepim i opširnim tekstovima o Italijanima i reprezentaciji Ukrajine iz grupe B, na repertoaru imamo veoma zanimljivu ekipu Gruzije, koja će tražiti svoju šansu za prolaz u njima obližnjem Tel Avivu, jednim od četiri grada domaćina ovog Evropskog prvenstva. Uz gore navedene Italiju i Ukrajinu, selekcija Gruzije će igrati i protiv domaćina Izraela, zatim zaostavštine velikog Dirka Novickog i ekipe Nemačke, a snage će odmeriti u duelu sa selekcijom koja je iznjedrila neke od najboljih šutera na starom kontinentu gdje je šut glavni segment njihove košarkaške filozofije, naravno Litvanija.

Foto: FIBAEurope

ISTORIJA

Silom geografskog položaja i uvijek neugodnog okruženja, Gruzija kao samostalna zemlja, pridružila se FIBA organizaciji tek 1992. godine. Sve do 4-og juna 1991. godine i njihovog zvaničnog osamostaljivanja, svi igrači rođeni u Gruziji takmičili su se pod zastavom  Sovjetskog saveza. Svoju prvu zvaničnu utakmicu odigrali su 1995. godine protiv reprezentacije Poljske. Nakon uvodnih godina i teškog početka, u par navrata pokušali da se kvalifikuju na evropska prvenstva, na njihovu žalost neuspješno. Rešenje za kojim su posegli bio je ulazak u diviziju B, u kojoj se nalaze ekipe ispod najboljih evropskih selekcija, pa dok se održava Eurobasket, odigrava se i turnir drugorazrednog reprezentativnog takmičenja. Osvajač turnira B divizije, biva „promovisan“ za narednu godinu u sami vrh košarke starog kontinenta i time dobija priliku da se kvalifikuje na Eurobasket.

Gruzijci su svoju priliku da nastupe na prvenstvu Evrope dobili odlukom FIBA organizacije 2011. godine, kada se format takmičenja poveća sa broja 16 na trenutnih 24 učesnika. Od tada  su bili učesnici sva tri Eurobasketa, te će ovo za njih biti četvrto uzastopno pojavljivanje na evropskim prvenstvima. Prvo pojavljivanje 2011. godine bilo je više nego dobro iskustvo za budućnost da znaju šta ih čeka. Prolazak prve rundu uz omjer 2-3, u drugom dijelu takmičenja pet utakmica, pet poraza. To ih nije obeshrabrilo da se kvalifikuju i na sledeći Eurobasket 2013. godine održan u Sloveniji. Početak iz bajke, trijumf nad Poljacima, ali gube preostale četiri utakmice u grupi i pakuju kofere. Na poslednjem takmičenju Evrope, pre dve godine, ponavljaju prvobitni uspeh sa debija, grupna faza uz dva slavlja i tri izgubljene utakmice plasiraju se u osminu finala, gdje gube samo četiri poena razlike od Litvanije, koja je došla do finala. Svojim nastupima postali su simpatična ekipa svima onima koji se kreću u košarkaškim krugovima, a čista obraza su svaki put mogli da se vrate onima koji ih najviše podržavaju, u domovini Gruziji.

PUT DO EUROBASKETA

Način na koji su uspeli da se dokopaju ovogodišnjeg Eurobasketa, bio je više nego zaslužen. U kvalifikacionoj grupi sa selekcijama Crne Gore, Slovačke i Albanije, Gruzijci su se ponijeli maksimalno angažovano. Na kraju kvalifikacija pogled na tabelu gdje su kao prvoplasirani iza sebe ostavili reprezentaciju Crne Gore, te im na taj način makar malo nastup na smotri najboljih evropskih reprezentacija učinili neizvjesnim. Ostvarili su pet trijumfa i samo jedan poraz, od nacionalne selekcije Crne Gore rezultatom 74-76, što se na kraju ispostavilo kao nešto za čim ne treba da preterano žale. Kao paralelu koju možemo povući pred samo prvenstvo, ovog ljeta odigrali su šest prijateljskih utakmica, ishod je isti kao u kvalifikacijama, 5-1. Treba istaknuti da u razmaku od samo tri dana, dva puta savladali Češku republiku. Takođe, pokupili su kajmak protiv selekcija Letonije i Litvanije, pa mogu zadovoljno da trljaju ruke, a sigurno da su im ove pobjede bitne za samopouzdanje i dokaz da mogu da se suprostave čak i favoritima za medalju.

Foto: FIBAEurobasket

NAJVEĆE ZVEZDE

Konačan sastav reprezentacije Gruzije još uvijek nije poznat, pa samim tim još uvijek ne znamo kojih će tačno 12 igrača braniti čast i ponosno slušati himnu pred početak utakmica. U svakom slučaju, na konačnom spisku pojaviće se nesuđeni Ol-star Zaza Pačulija, član aktuelnog šampiona najjače lige na svijetu, Golden Stejt Voriorsa. Ovaj nadimak ekipe za koju nastupa, što bi u prevodu značilo „ratnici“ itekako odgovara ovom čovjeku. Kao najiskusniji sa svojih tridesettri ljeta predvodiće nacionalnu selekciju i biti jedna od glavnih uzdanica kako na terenu, tako i svojim savetima sa klupe. Što se tiče statističkih kolona, u NBA nije prednačio sa nekim ogromnim brojkama, ali u ovom slučaju će zasigurno imati više loptu u svojim rukama, te će više napada da se završava preko njega. Na centarskoj poziciji uz Pačuliju, glavnu prepreku u odbrani, a bitan dio slagalice u napadu predstavljaće igrač španske Andore, Giorgi Šermadini. Kroz utakmice koje je odigrao u prethodnoj sezoni, beležio je itekako značajne brojke od 16 poena i 7 skokova u prosjeku, što je na zavidnom nivou kada uzmemo u obzir centre protiv kojih je igrao. Jedan od njegovih protivnika u prvenstvu Španije, sada mu je saigrač u nacionalnom dresu, član evroligaša iz Baskonije, Tornik Šengelija. Kao jedan od igrača zadatka, ali koji takođe može da pogodi spolja, odigra leđima ili izbaci kvalitetan povratni pas, Šengelija je i u pripremnim utakmicama dokazao da na njega ozbiljno računaju.

Kada bi gledali sve kroz prizmu brojki, ne možemo da izostavimo igrače koji nastupaju u domaćoj gruzijskoj ligi, Giorgi Cincadze i Duda Sanadze. Iskusni Cincadze imati statistiku na zavidnom nivou, skoro 18 poena po meču, cijelih 7 asistencija i 4 skoka. Ne osporavajući ničije rezultate, ostaje da vidimo kakav će otpor pružiti najboljim igračima Evrope na svojoj poziciji.

Da sve ovo poveže do perfekcije, zadatak će imati naturalizovani Majk Dikson, koji nosi dres grčkog Arisa. Iako nije klasični plejmejker, Dikson izuzetno voli imati loptu u svojim rukama prilikom napadačkih akcija. Kada je Cincadze u igri, vjerovatno će biti na poziciji ubitačnog bek šutera, jer kada „namjesti“ ruku može predstavljati itekakav problem bilo kojem protivniku.

Ne možemo, a da ne spomenemo potencijalne opasnosti u sastavu, kao što su Manučar Markoišvili, Goga Bitadze, Mihail Berišvili.

Bitno je naglasiti da ove godine nakon povrede, reprezentativci Gruzije neće moći da računaju na Viktora Sanikidzea, koji je igrao značajnu rolu u prethodnim godinama.

Foto: FIBAEurope

O TRENERU

Ilijas Zuros, čovjek kojem nije ostavljen tako lagan zadatak. Na klupi nacionalne selekcije nasledio je Igora Kokoškova, koji je ipak ostvario za reprezentaciju kao što je Gruzija veoma dobre rezultate. Zuros je itekako iskusan trener, koji se zna nositi s pritiskom, ali i s velikim zvezdama ako ih ekipe uopšte imaju, svojom košarkaškom filozijom koja je malo više utemeljena na odbrani može ostvariti lijep završni rezultat na duže staze.

Ovo mu nije prvi put da sjedi na klupi ekipe koja predstavlja državni grb i himnu. Obavljao je funkciju šefa stručnog štaba Grčke selekcije, gdje je na Eurobasketu 2011. godine bio tek šesti. Nakon neuspješnog kvalifikacionog turnira za Olimpijske igre 2012. godine i poraza od Nigerije, odlučio je da sporazumnim raskidom ugovora napusti ekipu Helena.

Svoj trenerski zanat, počeo je da „kuje“ već davne 1986. godine kao trener omladinskih selekcija Panioniosa. Nakon što je bio asistent u Maruziju i Olimpijakosu, postaje glavni trener grčkih crveno-belih. Od tada je vodio dosta ekipa u cijeloj Evropi, a neke najznačajnije uz već spomenuti Olimpijakos su Peristeri, Aris, Pariz, Žalgiris, Anadolu Efes, turski Tofaš, a poslednji klupski angažman imao je prehodne sezone u Podgoričkoj Budućnosti.

Najviše uspeha imao je sa litvanskim šampionom Žalgirisom, gdje je 2011. godine uspio da zaokruži „triplu krunu“ osvajanjem litvanskog šampionata, litvanskog kupa, kao i najbolji te godine u Baltičkoj ligi. Ovi trofeji sigurno da mu itekako znače, ali vjerovatno mu najviše imponuje nagrada trenera godine u Evrokupu 2010. godine.

PROGNOZA I OČEKIVANJA

Kada saberemo i oduzmemo sve što smo pročitali u gore navedenom tekstu gdje smo predstavili reprezentaciju Gruzije, da poseduju kvalitet nije sporno nijednog trenutka. Grupa B u kojoj su smešteni ima dovoljno prostora za njihovo iznenađenje, kako zbog njih samih, tako i zbog dosta povreda i otkaza koji su zadesili njihove suparnike u borbi za eliminacionu fazu takmičenja. Prosjek godina ove ekipe je dvadesetosam (28) što je sjajan pokazatelj da su uz kvalitet izuzetno zrela ekipa na čelu sa iskusnim trenerom, koji je prošao sito i rešeto kroz svoj radni vek. Ukrajina je vjerovatno najslabija ekipa ove grupe, Nemačka dolazi bez Dirkenštajna, Italijani su itekako oslabljeni što zbog povreda i otkaza, što zbog mogu slobodno reći gluposti koju je napravio Galinari. Litvanci koji su skoro izgubili od Gruzije iako prijateljsku utakmicu moraju da budu itekako oprezni, a Izrael koliko god imao prednost domaćeg terena i publiku na svojoj strani, ne vjerujemo da može daleko. Gruzija uzevši u obzir svaku od ovih činjenica, uz dozu iskustva, preko potrebnog samopouzdanja, sve do kvaliteta koji poseduju ima priliku da svog kapitena i miljenika nacije Zazu Pačuliju isprati u reprezentativnu penziju na dostojan način. Hoće li, ostaje nam da vidimo…

Foto: WorldSport

Leave a Reply

Your email address will not be published.