Predstavljanje evroligaša: Real Madrid

Kraljevski klub ide po novu krunu u Evroligi.

Foto: EuroLeaguee

ISTORIJA

Madridski Real, jedan od najuspješnijih klubova u istoriji evropske košarke, osnovan je davne osmog marta 1931. godine kao jedna od sekcija fudbalskog kluba. Dominacija u vidu osvajanja prvenstava, kupova, najjačih evropskih košarkaških takmičenja otpočeta je „probijanjem leda“ 1951. godine kada su osvojili svoj prvi kup, a za prvu titulu nacionalnog šampiona morali su sačekati 1957. godinu. Sve što se desilo nakon toga, itekako je „krunisano“ u bukvalnom smislu te riječi, a i da opravdamo nadimak koji ih krasi kroz istoriju. Svojim uspjesima i rezultatima itekako odskaču u uporedbi s bilo kojom evropskom ekipom. Skoro pola vijeka dominiraju u svim takmičenjima gdje su registrovani, a nepremostiva barijera postali su davnih 1960-ih prethodnog vijeka, kada su u tom periodu osvojili čak četiri Evrolige, a uspjeli su takođe da ostvare dva nevjerovatna niza s osvojenim prvenstvima Španije. Prvi put su brojali do sedam uzastopnih titula, da bi nakon godinu dana bez trofeja državnog takmičenja ostvarili još jedan nevjerovatan niz od deset najviših postolja, da bi tako od osamnaest godina u nizu, prvaci bili ogromnih sedamanest puta.

U njihovim vitrinama može da se izbroji do 33 pehara šampiona Španije, 27 trofeja domaćeg kupa, kao i 9 Evroligaških titula! Kada se nisu takmičili u najjačem evropskom takmičenju, što se dešavalo rijetko, ali ipak upisano je u istoriju da su košarkašku silu ispoljavali preko Saporta Kupa četiri puta (takmičenje koje nosi naziv upravo po bivšem funkcioneru Reala iz Madrida), kupa Radivoja Koraća čiji šampioni su bili 1988. godine, kao i jedan trofej Evrokupa. Tri puta u svojoj istoriji su osvajali „triplu krunu“, ali ono što će zauvijek ostati ispisano u trofejnoj istoriji Reala, jeste ne tako davna sezona 2015 godine. Nakon 20 godina čekanja, osvojili su konačno Evroligu, savladavši u finalu Olimpijakos, a titulu najkorisnijeg igrača završnice odnio je Andres Noćioni. Tu nije bio kraj, jer su u međuvremenu ostvarili trijumfe u ACB ligi, kupu Španije i Superkupu. Na taj način stavljena je kruna na najbolju sezonu u istoriji košarkaškog tima, s četiri osvojena trofeja, a sezona za pamćenje dobila je ime La Novena.

Foto: EuroLeague

PRETHODNA SEZONA

Pomen na prethodnu sezonu, za ljubitelje madridskog velikana nije baš poželjan, jer prosto čak i sa solidnim rezultatima kakve je Real ostvario u prethodnoj godini, od njih se svaki put u svakom registrovanom takmičenju očekuje borba za trofej i samo pobjedu. Imaju izuzetno „razmaženu“ publiku, ali trebali bi ipak stati u odbranu svog tima. Nakon što su u eliminacionu fazu Evrolige ušli s pole-positiona, uspjeli su da doguraju do fajnal-fora gdje su eliminisani od strane kasnijeg osvajača takmičenja, Fenerbahčea iz Istanbula, a vidno demoralisani uslijedio je poraz u utakmici za 3. mjesto protiv moskovskog CSKA. Španski kup osvojen je tijesnom pobjedom 97:95 protiv Valensije, a osveta tima predvođenog Bojanom Dubljevićem i s tri vrhunska reprezentativca u vidu Sastrea, San Emeterija i Vivesa stigla je u finalu ACB lige. Iako je Real uzeo prvu utakmicu, sve je nagovještavalo na 34. titulu španskog velikana, Valensija se „podigla iz pepela“, ostvarila tri uzastopna trijumfa, te na taj način ostavili Real bez pehara domaćeg prvenstva. Na kraju krajeva, veći hendikep za ovu ekipu jeste povreda MVP-ja prošlogodišnjeg regularnog dijela sezone Evrolige, Serhija Ljulja, nego bilo koji porazi. Stradali su prednji ukršteni ligamenti, a niko ne zna koliko će jedan od najboljih evropskih igrača biti odsutan. Možda je ipak završnica svakog takmičenja u kojem su nastupali prethodne sezone očekivan rezultat, ali dešava se i istinskim šampionima poneki poraz.

ROSTER

Kao što smo već naveli u prethodnom pasusu, najveća boljka ovog tima, biće izostanak Ljulja. Poprilično jednostavno je za zaključiti da se takav igrač ne može nadoknaditi, ali Real je ipak preveliki klub da bi sve zavisilo od jednog čovjeka. Najveću šansu da preuzme ulogu lidera ove ekipe ima najbolji mladi igrač Evrope i čudo od djeteta Luka Dončić. Minutaža će sigurno da mu se poveća, minute s loptom u rukama takođe. Iako je izuzetno mlad, ogroman košarkaški IQ koji poseduje, te želja, volja i neosporan kvalitet stavljaju ga s 18 godina na ogroman test. Atleticizam koji je od koristi na obe strane parketa, izuzetan skok za jednog plejmejkera, mogućnost da pogodi trojku i iz mjesta, i iz driblinga, te preko ruke, promjena ritma koja mu omogućuje laku završnicu uz polaganje, sve ono je što karakteriše mladog, ali više nego iskusnog Dončića, a publika Evrolige od njega očekuje još jedan stepenik gore u vidu napretka i iskorak preuzimanja vođe jedne od najboljih ekipa na kontinentu.

Osim Dončića, kao zamjena Ljulju, itekako će se računati na iskusnog Fakunda Kampaca. Nakon dvogodišnje pozajmice u ekipi Mursije, sigurno da će Fakundo pokušati pokazati da pripada tu, a njegove liderske sposobnosti, kao i mogućnost da pogodi neke samo njemu svojstvene šuteve, itekako će značiti ostatku tima, prije svega zbog pregleda igre koji posjeduje, gdje bi nakon bilo kakvog udvajanja, mogao izbaciti ekstra pas, koji bi rezultirao lakim poena ili eventualno pogođenom trojkom. Ulogu trećeg plejmejkera imaće novo pojačanje iz Amerike, nekadašnji igrač Njujork Niksa i Filadelfije, dvadesetčetvorogišnji Čejson Rendl.

Još jedno pojačanje u spoljnoj liniji jeste iskusni Fabijen Kasur, čijih desetak poena s izuzetno visokim procentima šuta, mogu biti prevaga u mečevima. Igrač s visokim statističkim parametrima u koloni procenata iz igre, na poziciji niskog krila jeste mladić koji je osvajao zlata s mladim reprezentacijama Španije,kao i Evroligu za mlađe uzraste, koji zna kako se pobjeđuje jeste Santijago Justa. U paru s Dinom Radončićem, biće itekako spreman s klupe da „uskoči“ u vatru, ako se na to odluči šef stručnog štaba, Laso.

Starosjedioci ove ekipe, Čejsi „Mitraljeta“ Kerol, Jonas Mačiulis, kao i Felipe Rejes odavno znaju svoje uloge u timu, a apsolutno ne postoji segment igre u kojem neće doprineti Realu na parketu, bilo ofanzivno ili defanzivno.

Visoki igrači Lasovih pulena, ove sezone biće uz već standardnog Gustava Ajona i Entoni Rendolfa, akvizicija iz Crvene zvezde u vidu Ognjena Kuzmića, koji će dati neku veću i širu dimenziju u reketu, dok s niskog posta „operiše“ Ajon. Felipe Rejes je tu da pokuša vratiti „krunu najboljeg skakača u istoriji takmičenja“, dok Trej Tompkins, za današnje uslove „moderno krilo“ koje zna zagraditi skok, „raširiti“ reket, pogoditi s poludistance, a ne libi se šutnuti ni van linije za tri poena.

Kako bi pokrivenost tima po pozicijama trebalo da izgleda, daće nam prikaz:

1: Luka Dončić, Fakundo Kampaco Čejson Rendl, (Serhio Ljulj ?)

2: Džejsi Kerol, Fabijen Kazur, Santiago Justa

3: Jonas Mačiulis, Rudi Fernandez, Dino Radončić

4: Entoni Rendolf, Džefri Tejlor, Trej Tompkins, Felipe Rejes

5: Gustavo Ajon, Ognjen Kuzmić

Foto: EuroLeague

TRENER

Pablo Laso, rođen je 1967. godine u španskoj Vitoriji. Po određenim statističkim parametrima, imao je izuzetnu igračku karijeru, a što se tiče trenerskog zanata, može se pohvaliti s itekako pristojim brojem pehara u svojim vitrinama. Nalazi se na četvrtoj poziciji vječne liste odigranih minuta u ACB ligi, za odigranih 624 utakmice, što je peti rezultat u kategoriji nastupa. Zauzima visoka mjesta u kategoriji asistenata, kao i „kradljivaca“ lopti. Sa 2 896 asistencija, na trećem mjestu je vječne liste, dok ga 1 219 ukradenih lopti stavlja na četvrtu poziciju ACB liste.

Kao igrač, osvojio je španski kup, 1995. godine, gdje je odnio nagradu za najkorisnije igrača takmičenja. Za nacionalni tim Španije nastupio je u 61-om meču, te zabilježio nastupe na dva evropska prvenstva (1989,1995)  i jednom svjetskom šampionatu (1994. godine).

Na mjestu treneru kluba iz Madrida, osvojio je Evroligu, tri ACB lige, pet kupova Španije, kao i tri superkupa.

AMBICIJE

Ponavljamo, klub iz Madrida svake godine ima najviše ambicije za sva takmičenja u kojima je registrovan. Odlazak na Fajnal-for prošle godine, nakon jedne sezone pauze u završnici, vratio je potrebno samopouzdanje, a trener Laso i sedmorica igrača iz generacije koja je osvojila Evroligu 2015. godine imaju pobjednički „recept“. Novi igrači ne bi trebalo da imaju mnogo problema u svojim ulogama, jer okruženje ih prosto tjera da napreduju iz dana u dan. Sa Lasom na klupi, Real će sigurno težiti atraktivnoj košarci, zanimljivoj za gledanje, očekujući da slave u što više mečeva. Real će tražiti svoju desetu Evroligašku titulu, u želji da postanu prvi kojima je to pošlo za rukom, a s obzirom na kvalitet koji posjeduju, nije nemoguće.

Foto: ElConfidencial

Leave a Reply

Your email address will not be published.