Predstavljanje evroligaša: Milano

Nastavljamo dalje sa predstavljanjem ekipa u Evroligi. Na redu je tim iz Italije, Olimpija iz Milana.

Foto: EuroLeague

ISTORIJA

Košarkaški klub iz Milana po istoimenom imenu osnovan je 1936. godine. Milano kao grad poznat po kiču, modi i slavi, ne ide baš uz košarku, ali ipak znali su kroz istoriju da itekako pokažu zube, a u poslednjih par godina jedini su predstavnik najkvalitetnijeg evropskog takmičenja iz zemlje Italije. Predstavljaju najtrofejniji košarkaški klub u istoriji svoje zemlje, sa 27 trofeja nacionalnog prvaka, a njima je dodano i 6 osvojenih kupova. Najjače klupsko takmičenje, Evroligu, osvajali su tri puta. Prvi put trofej su odnijeli daleke 1965. godine kada su u finalu savladali češku ekipu Slavije iz Praga. Što se tiče preostale dve titule, uspjeli su ono najteže, odbraniti pehar Evrolige, na nesreću „ponosa Izraela“. Naime, u takmičarskim sezonama 1986-1987 i 1987-1988, dva puta uzastopno u finalu su izašli kao pobjednici protiv Makabija iz Tel Aviva. Tripla kruna, objedinjena osvajanjem Interkontinetalnog kupa, Evrolige i domaćeg Palakanestra 1987. godine predstavlja jednu od najblistavijih sezona u istoriji kluba. Imaju i dve titule u Kupu Radivoja Koraća, jednom od najcijenjenijih takmičenja prošlog vijeka uz Evroligu. Što se tiče same Evrolige, nemaju baš rezultate za pohvalu, ali ako utjeha im je A licenca koja im osiguravan konstantno nastup u takmičenju.

Vrijedno je napomenuti da su 1993 godine prilikom osvajanja kupa Radivoja Koraća u ekipi imali Aleksandra Djordjevića, danas uspješnog trenera Srbije, a nekada šutera koji je „žario i palio“ mrežice širom kontinenta. Takođe, značajno je spomenuti i Dejana Bodirogu, uz Gregora Fučku, kao nekadašnje igrače ove ekipe. Još jedna zanimljivost u vezi Milana, jeste Nando Đentile,  1996. godine bio je član ekipe koja je osvojila domaći šampionat na jubilarnu 60-u godišnjicu kluba. Ne bi ovo bio toliko zanimljiv podatak, da 2011. godine za klub nije potpisao jedan od njegovih sinova, Alesandro Đentile, te ostvario zapažene brojke, došao čak i do reprezentacije nacionalnog tima Italije, kapitenske trake tima iz „prestonice mode“, ali ruku na srce, ostaje žal jer je ipak mogao mnogo više. Poslednji zapaženiji rezultat bio je u sezoni 2013-14 kada su se domogli četvrtfinala, ali to je bio vrhunac mogućnosti ekipe Milana, eliminisane od Makabija, kojem se „vratilo“ za poraze u finalima osamdesetih godina prethodnog vijeka, te su na krilima Tajrisa Rajsa odnijeli titulu šampiona Evrope. Od tada se i nisu baš proslavili, ali ostaje ta „crna dvorana“ Mediolanum forum,  u kojoj igraju domaće utakmice, garancija da neće niko odnijeti sigurnu pobjedu. Ekipa koja će savladati svakoga, a onda kada se najmanje očekuje poraz uz uspon forme izgubi od totalnog autsajdera, iako od novog skraćenog formata takmičenja u Evroligi nema autsajdera.

Foto: Euroleague

PRETHODNA SEZONA

Kao što ste mogli pročitati u kojem redu iznad, barem po pitanju Evrolige, sezona za što prije obrisati iz memorije i pokušati na neki novi način restartovati tim. U 30 utakmica regularnog dijela sezone, uspjeli su da zabilježe samo osam pobjeda. To ih je ostavilo na samom dnu tabele od 16 timova koji su se takmičili, te im dalo do znanja da će morati itekako raditi na svojim manama, jer prednosti koje su bile tu, nisu uopšte došlo do izražaja u ekipi, koja laički rečeno „nema ni glave ni repa“. Odaje se takav utisak i u domaćem šampionatu gdje su ispali u polufinalu takmičenja, od ekipe Trenta, zabilježivši samo jedan trijumf u pet mečeva. Jedina svijetla tačka prošle sezone bila je osvajanje državnog kupa, šestog u istoriji kluba. Sve ostalo nije baš za pohvale, tako da treba očekivati neki novi Milano. Po nazivu kluba jeste novi, mislim da čak drže rekord po izmjeni od čak 15 naziva kluba iz sponzorskih razloga, ali mora se od nečeg krenuti.

ROSTER

Promjenom u nazivom imena, počela je totalna rekonstrukcija ovog tima. Ako ćemo gledati po pozicijama, kao i startnu petorku u par utakmica prethodne sezone, ekipu iz Milana napustili su komplet prvih pet igrača, kao i trener Jasmin Repeša. Od pozicije plejmejkera, pa do centarskog tandema, iz kluba su otišli na ovaj ili onaj način, Riki Hikmen (Bamberg), Kruno Simon (Anadolu Efes), Rakim Sanders (Barselona), Džamal Meklin (Bon) i Miroslav Raduljica koji je po drugi put u karijeri otišao put Azije. Takođe, član tima više nije ni kapiten reprezentacije Srbije Milan Mačvan (Bajern).

Igrači od kojih se očekuje da svojim kvalitetima na obe strane parketa doprinesu u prospetku što boljih rezultata ekipe kroz naredni period je krilni centar Kori Džeferson, koji je bilježio brutalne brojke na Filipinama, ako je to uopšte mjerodavno od 29 poena i 14 skokova u prosjeku. Još jedan od visokih igrača koji je pristigao iz suparnika iz Brindizija u domaćem šampionatu je Amat Embaje. Sa svojih 206 cm visine, može pokrivati pozicije krilnog centra i centra, a brojke od 17 poena, 5 skokova i 1 blok po utakmici, te 27 godina kada je pravo vrijeme da svoju igru digne na viši nivo. Pozicija pleja upotpunjena je Džordanom Tiodorom iz ekipe Banvita, vodećeg asistenta turske lige prethodne sezone, sa 7 asistencija po meču. On je vodio svoju ekipu do osvajanja turskog kupa te nagrađen MVP nagradom tog takmičenja. Centarska pozicija sada je u rukama Patrika Janga, jedan od fizički najdominantijih igrača Evrolige, biće ovo njegova četvrta sezona u najjačem takmičenju. Muku je mučio sa povredama, ali ipak, svojim atleticizmom, trčanjem u tranziciji, kao i mogućnosti od par blokada po meču nad protivničkim centrima čine ga strahom i trepetom za suparnike. Imao je redukovanu minutažu zbog povrede u Olimpijakosu, ali ovdje bi trebao biti neko ko će zaključati reket.

Što se tiče bekovskog para, Milano bi nakon par sezona trebao izgledati brutalno te zaigrati igru na veliki broj poena, ako sve bude išlo po planu već provjerene šutere Endrjua Gaudloka, poznatijeg kao „mini mamba“ po ugledu na Kobija i njegov mentalitet pri kome ako pogodi par šuteva u seriji postane nezadrživ. Stigle su ga i godine, fizička sprema je na upitnom nivou, ali ipak posjeduje instinkt košarkaškog ubice. Još jedan igrač sličnih karakteristika kada je u pitanju šut dolazi u vidu pojačanja iz Baskonije, Dairi Bertans. O njegovim mogućnostima najbolje smo mogli posvjedočiti na skoro završenom evropskom prvenstvu, kao i konstantnost u igri Baskonije prethodnih sezona najjačeg evropskog takmičenja, kao i u ACB ligi Španije. Nisko krilo ove ekipe trebalo bi da dobije doprinos u vidu još jednog vrhunskog šutera, a to je nekadašnji srpski reprezentativac Vladimir Micov.

Kako bi to trebalo da izgleda u formaciji, pogledajmo:

1: Džordan Tiodor, Mantas Kalnietis, Andrea Cincarini (C)

2: Endrju Gaudlok, Dairis Bertans

3: Vladimir Micov, Zoran Dragić, Avudu Abas

4: Amat Embaje, Kori Džeferson, David Paskolo

5: Patrik Jang, Arturas Gudaitis, Marko Kuzin, Kaleb Tarševski

 

Foto: EuroLeague

TRENER

Simone Pianđani, rođen u Sieni, 1969. godine novi je trener košarkaškog kluba iz Milana, a na klupi je naslijedio Jasmina Repešu. Svoju trenersku karijeru započeo u ekipi iz rodnog grada gdje je prvo bio asistent, zatim šef stručnog štaba omladinskih selekcija, a 2006. godine prvi put je zasjeo na klupu prvog tima Sijene Montepashi, gdje se zadržao do 2012. godine. Za taj period ostvario je je izuzetnu dominaciju sa svojom ekipom, 6 uzastopnih titula domaćeg prvenstva, šest italijanskih superkupova, kao i 4 uzastopna osvojena kupa Italije u periodu od 2009 do 2012 godine. Proveo je godinu dana na klupi Fenera, gdje je uzeo turski kup, a nakon toga odlazi u Izrael, gdje s ekipom Apoela iz Jerusalima, osvaja kup, prvenstvo i nagradu za najboljeg trenera godine izraelskog šampionata.

Što se tiče reprezentacije, vodio je nacionalni tim Italije, u periodu od 2009 godine, pa sve do 2015. s nekim ne baš zapaženim rezultatima.

AMBICIJE

Biće posebno zanimljivo gledati ekipu Milana, barem u nekom teorijskom dijelu, gdje bi njihova igra trebala da se zasniva na brzim kontrama, dosta šuteva za tri poena, zatvaranje reketa i sprečavanje dominacije protivničkih centara, a prije svega, atraktivnost i efektivna košarka je nešto što treba očekivati od ove ekipe. Po nekom ličnom skromnom mišljenju, ako bi se kockice posložile kako treba, mogao bi ovaj tim da nanese ozbiljnu štetu ostalim konkurentima za TOP8, a ne bi čudilo ako bi skinuli skalp nekima od najboljih ekipa koje konkurišu za završnicu i osvajanje takmičenja.

Foto: Alchetron

Leave a Reply

Your email address will not be published.