Predstavljanje evroligaša: Fenerbahče

Aktuelni šampion Evrolige, ekipa Fenerbahčea će pokušati da odbrani titulu prvi put nakon Olimpijakosa 2013. godine.

Foto: EuroLeague

ISTORIJA

Sportsko društvo Fenerbahčea osnovano je davne 1907. godine, a košarkaški odsjek prvi put je kreiran 1913. godine. Na svoju prvu titulu domaćeg šampionata čekali su do 1957. godine, a od tada su je osvajali još sedam puta. Klub sa izuzetnog bogatom istorijom u kojoj je pored državnog prvenstva osvajao još turski kup pet puta, kao i superkup čiji osvajači su bili u sedam navrata. Neki od najpoznatijih imena evropske košarke, igrači „starog kova“ koje starije generacije itekako pamte, a da su nosili crno-žuti dres su Šarunas Jasikevičius, danas trener Žalgirisa, Ibrahim Kutlaj, osvajač najboljeg titule najboljeg strelca Evrolige 1999. godine, upravo u dresu Fenera, zatim Mahmud Abdul Rauf, koji je punio statističke kategorije NBA lige devedesetih godina prošlog vijeka, kao i dvojica velikana turske košarke, čiji su brojevi dresa povučeni iz upotrebe, a to su nekadašnji broj 6 Mirsad Turkčan i čuvena „sedmica“ Omer Onan, danas tim-menadžer turskog šampiona. Sada već davne 2006. godine sponzor kluba iz Istanbula postali su predstavnici Ulker firme.

Izuzetan doprinos donijeli su klubu, a takođe iza njih je ostala jedna od najmodernijih dvorana u Evropi, po imenu Ulkera Arena, gdje košarkaši igraju svoje domaće utakmice.  Od prethodne sezone mogu se pohvaliti kao vlasnici trofeja najelitnijeg evropskog takmičenja, po prvi put u svojoj istoriji, čiji će trofej pokušati da odbrane ove sezone. Takođe, itekako primjetna promjena, u samom nazivu, stoji zbog izuzetnog ugovora potpisanog sa jednim od najbogatijih finansijih grupa u Evropi, Doguš, čijih 45 miliona stoji u budžetu, te na taj način otvara mogućnost napada na svim frontovima u takmičenja, kao i odbranu trofeja najbolje ekipe Starog kontinenta.

PRETHODNA SEZONA

Ono što im  nije polazilo za rukom od dolaska na klupu Željka Obradovića 2014. godine, u kontekstu napada na trofej Evrolige stiglo je na naplatu. Svojim već provjerenim sistemom, te stepenik po stepenik, tri uzastopna učešća na fajnal-foru, ispadanje u polufinalu prvi put, zatim poraz u finalu u utakmici na produžetak od CSKA, te konačno najviši stepenik i krunisanje rada, truda, prolivenog znoja i suza prethodnih godina, samim tim krov Evrope. Kao ekipa odigrali su izuzetno zrelo, svaki igrač u timu pronašao je svoju ulogu, pa tako predvođeni Ekpe Judoom i Bogdanom Bogdanovićem uspjeli su da pored trofeja Evrolige, ostvare dominaciju i u turskom nacionalnom šampionatu, kao i u turskom Superkupu. Jedina mrlja ostaje ispadanje u četvrtinalu kupa, ali to nije nešto što će pisati „u knjigama“ za deset ili više godina, prethodna sezona ostaće upisana zlatnim slovima u istoriji kluba. Ono što obećava jeste osvajanje pripremnog, sa naglaskom jakog turnira u Zadru, s pet novih igrača, kao i samopouzdanje od kojeg pucaju igrači koji su nastupali prethodne sezone.

Iako su regularni dio Evrolige završili na petoj poziciji, izabranici Željka Obradovića su zaigrali najbolje kada je to bilo najpotrebnije. Počistili su Panatinaikos sa 3:0 u seriji u četvrtfinalu iako nisu imali prednost domaćeg terena, da bi zatim na fajnal-foru u Istanbulu bez većih problema savladali prvo Real Madrid, a potom i Olimpijakos u velikom finalu rezultatom 80:64. MVP završnog turnira je bio Ekpe Judo, a veliki doprinos su imali Nikola Kalinić i Bogdan Bogdanović.

Foto: TalkBasket

ROSTER

Era Željka Obradovića započeta 2014. godine, uz odlazak dvojice gore istaknutih igrača, u vidu Bogdana Bogdanovića (MVP lige, MVP finala super kupa, Prva petorka Evrolige) koji će zanat kaliti u najjačoj ligi svijeta pojačavši ekipu Sakramenta, kao i Ekpe Judo (MVP Fajnal fora Evrolige, Prva petorka Evrolige, kandidat za najboljeg defanzivnog igrača Evrolige) čiji će kvalitet u reketu još više doći do izražaja uz Rudija Gobera u ekipi Juta Džeza, bez obzira na sve, biće nastavljena!

Iskusni stručnjak, doveo je košarkaškog ubicu u pravom smislu te riječi, Breda Vonamejkera, jednog od najboljih igrača prošle godine u cijelom takmičenju, a na poziciji krila Nikolo Meli donijeće itekakav doprinos na obe strane terena. Džejson Tompson našao se na listi pojačanja, kao akvizicija u reketu, dok će Marko Gudurić na poziciji bek šutera pokušati svoju igru podići na puno viši nivo nego na kojem je odigrao prethodnu sezonu u Crvenoj zvezdi. Poslednje pojačanje u slagalici Obradovića, turski veteran i igrač sa ogromnim iskustvom u igranju velikih takmičenja, gustih završnica, te neko ko ne bježi od odgovornosti, plejmejker Sinan Guler.

Ako na to sve dodamo igrače koji su ostali od prethodne sezone, a izbacimo oni koji su napustili redove Fenera, sastav po pozicijama bi trebao da izgleda ovako:

1: Kostas Slukas, Bodi Dikson aka Muhamed Ali, Sinan Guler

2: Bred Vonamejker, Marko Gudurić, Melih Mahmutoglu(C)

3: Luiđi Datome, Džejms Nanuli, Egehan Arna

4: Nikolo Meli, Nikola Kalinić, Bariš Heršek

5: Jan Veseli, Ahmet Duverioglu, Džejson Tompson

Foto: EuroLeague

TRENER

Košarkaški mag. To je izraz koji ima apsolutno ogromu težinu, ne može ga nositi baš svako, ali… Gospodin Željko Obradović, je mag u svakom mogućem košarkaškom smislu. Neko ko je već kao igrač nosio svoju „tefter“, u njemu pisao određene taktičke zamisli, a tada saigračima ukazivao na sve rupe u odbrani protivnika, kao i košarkaške elemente u kojima na koje je posebno potrebno obratiti pažnju. Rođen je 1960. godine u jednom od izuzetnog poznatih gradova po košarci, Čačku. Igrajući za beogradski Partizan, na poziciji plejmejkera, osvojio je Ligu tadašnje Jugoslavije, kao i Kup Radivoja Koraća, te kup Jugoslavije. Kao igrač povukao se 1991. godine, u dresu Partizana, a odmah je „uskočio“ u odijelo pa ekipu crno-belih počeo da vodi kao trener.

Što se tiče trenerske karijere, neka brojevi govore sami za sebe. 9 PUTA OSVAJAČ EVROLIGE, sa PET različitih ekipa ( Partizan, Hoventud, Real Madrid, Panatinaikos, Fenerbahče).  PET PUTA trener godine u Evroligi. TRI puta osvajač turskog prvenstva, osvajač kupa Turske, JEDANAEST puta šampion grčke lige, SEDAM puta grčkog kupa, kao i ČETIRI nagrade najboljeg trenera u Grčkoj. Osvajač italijanskog kupa sa Benetonom, kao i dupla kruna s Partizanom 1992. godine u vidu Jugoslovenskog prvenstva i kupa.

Na reprezentativnom planu, zlato i bronza na evropskim prvenstvima, dva zlata na svjetskim prvenstvima, kao i dva srebra na Olimpijskim igrama, sve to na klupi Jugoslavije.

Čovjek koji apsolutno svaku utakmicu vodi kao da mu je poslednja, crvenilo na licu koje ga krasi da sa istim pristupom već dugi niz godina vodi utakmicu protiv prvog konkurenta za titulu ili poslednjeg na tabeli koji se bori za opstanak, gdje je odnos snaga u vidu „Davida i Golijata“.

AMBICIJE

Po ličnom mišljenju, ovaj pasus nakon svega gore napisanog nije ni potrebno pisati. Ambicije tima Željka Obradovića, kao što smo i navikli na najvišem mogućem nivou. Napad na apsolutno svaki trofej bilo kojeg takmičenja u kojem su registrovani, te odbrana svega osvojenog prošle sezone.

euroleague.net

Leave a Reply

Your email address will not be published.